سفرنامه فلوریدا (قسمت ششم)
روز هشتم:
امروز روز آخرمون در میامی بود و میخواستیم به یک ساحل ویژه بریم. بلیط برگشتمون به مونترال برای ساعت هشت شب بود. ولی خونه رو باید قبل از ظهر تحویل میدادیم. اصولا ما در چنین موقعیتهایی در سفرهامون صبح اتاق یا خونه رو تحویل میدیم، چمدونها رو همونجا به امانت میگذاریم و میریم به گشت و گذارمون میرسیم و شب در راه فرودگاه چمدونها رو تحویل میگیریم. ولی این بار تیرمون به سنگ خورد. چون پدرو گفت مهمونهای بعدیش ظهر میرسن و جایی برای نگهداری چمدونها نداره. در نتیجه پلن بی رو اجرا کردیم. یک ماشین کرایه کردیم و چمدونها رو گذاشتیم صندوق عقب و از همون صبح با خودمون بردیم. 
اگر از ساحل جنوبی میامی در امتداد ساحل حدود ۱۵ کیلومتر به سمت شمال برونید (با اتوبوس خط 19 یا 20 هم میتونید برید) به پارکی میرسید به نام Haulover. این پارک، ساحلی داره که در تمام نظرسنجیهای سایتهای معتبر همیشه جزو ده ساحل برتر ل خ ت ی (N*ude Beach) در دنیا قرار میگیره. البته فقط قسمتی از ساحل (منتهیعلیه شمالی) هست که مخصوص برهنگانه. ولی شهرت جهانی این ساحل بواسطه همین قسمته.
روزانه بصورت متوسط هفتهزار نفر از نقاط مختلف آمریکا و جهان به این ساحل میان که حدود هشتاد درصدشون به همون قسمت مخصوص برهنگان میرن. اگر میخواید به این قسمت برید باید در پارکینگ شماره یک پارک کنید. بین ایستگاههای غریقنجات ۱ تا ۱۵ مثل اکثر ساحلهای دنیا لخت بودنِ کامل ممنوعه. ولی از ۱۲ تا ۱۷ مخصوص برهنگانه که دو قسمت آخر بیشتر میعادگاه گِیهاست! در این پنج قسمت میتونید کاملا ل خ ت باشید. ورود بچه آزاده ولی س ک س و عکسبرداری اکیدا ممنوعه.
اکثر آدمهایی که به اینجا میان طبیعتگرا (Naturist) هستند. از این مدلها که اعتقاد به بازگشت به طبیعت دارند و عموما وگان و گیاهخوارند. اگر شما هم طبیعتگرا هستید یا دوست دارید یکبار هم که شده چنین تجربهای داشته باشید یا صرفا کنجکاو هستید تا چنین چیزی رو ببینید میتونید به این ساحل برید. حتی اگر نمیخواید به اون قسمت ل خ ت ی برید ولی دنبال ساحل مناسبی برای شنا و ریلکس کردن هستید من شدیدا قسمت عادی این ساحل رو نسبت به ساحلهای دیگه میامی توصیه میکنم. این ساحل و به خصوص قسمت عادی اون نسبت به ساحل جنوبی خیلی خلوتتره. شنها سفیدتر و تمیزتر، دریا فیروزهایتر و جلبکها بسیار کمتر هستند. شیب ساحل هم ملایمتر و برای شنا مناسبتره. ایستگاههای غریق نجات متعدد، دستشویی، دوش، چتر و صندلی برای کرایه با قیمتهای معقول، پارکینگ ارزون (۶ تا ۷ دلار برای کل روز) و خلاصه هر امکاناتی که نیاز داشته باشید اینجا بهتر و در دسترستر از ساحل جنوبیه. ولی اگر دنبال ساحل شلوغ هستید و اصلا واسه دیدن آدمها به ساحل میرید همون ساحل جنوبی رو بچسبید که غفلت موجب پشیمانیست!
ظهرها یک فودتراک به ساحل میاد. ناهارمون رو ازش خریدیم و تا بعدازظهر در ساحل بودیم. بعد رفتیم ماشین رو تحویل بدیم و با Lyft به فرودگاه بریم. ولی مسئول اونجا که بواسطه دو بار کرایه ماشین باهام دوست شده بود وقتی فهمید همین امروز عازمیم معرفت به خرج داد و گفت ماشین رو ببرید توی شعبه فرودگاه تحویل بدید. در حالت عادی این کار حدود ۵۰ دلار جریمه داره. ولی گفت یک یادداشت روی رزروتون مینویسم تا بدون هزینه اضافی بتونید در شعبه فرودگاه ماشین رو تحویل بدید :)
این محبتهای در ظاهر کوچیک که بارها در سفرهام از آدمهای دیگه دیدم تا سالها در ذهنم میمونه. فکر میکنم همه آدمها همینطور باشند و چنین لطفهایی میتونه روی خاطره و برداشت کلیشون از یک شهر و کشور تاثیر زیادی داشته باشه. ما هم باید سعی کنیم این نکته رو در برخوردهامون با توریستهایی که به شهر و کشورمون میان در نظر بگیریم.
قیمت جانیواکر در آمریکا نصف کاناداست. ما هم که مصرفمون بالاست! دو تا شیشه از دیوتیفری خریدیم و با پرواز American Airlines که به دلیل نیاز به تعویض یک قطعه حدود یکساعت تاخیر داشت به مونترال برگشتیم. شب از نیمه گذشته بود که به مونترال رسیدیم و بدین ترتیب این سفر هم به پایان رسید.
هدف این وبلاگ اطلاع رسانی در مورد مهاجرت و زندگی در کاناداست. سعی میکنم تجربیات روزمره خودم رو در این مسیر با شما به اشتراک بگذارم. در کنارش به موضوعات مورد علاقم مثل سفر، سینما و عکاسی هم خواهم پرداخت.