فردایی بهتر

 خب بریم سر توضیحات سفر. این سفر ده روزه بود و بودجه کلی که براش در نظر گرفته بودم نفری هزار دلار کانادا بود. این مبلغ باید تمامی هزینه های سفر رو پوشش میداد.

روز اول:
ما پرواز AeroMexico رو انتخاب کرده بودیم. پرواز اولمون از مونترال به مکزیکو سیتی، شب بود . طی مسیری که بیش از 6 ساعت طول میکشید  از روی چندین شهر در آمریکا رد شدیم.



کیفیت پرواز از اکثر ایرلاینهای کانادایی و اروپایی بهتر بود. پتو و گوشی و خدمات اینچنینی هم برخلاف  اکثریت ایرلاینهای کانادایی رایگان بود.
ما چون هنوز پاسپورت کانادائیمون رو نگرفته بودیم با همون پاسپورت ایرانی وارد مکزیک شدیم. وقتی مامور فرودگاه پاسپورتم رو دید انگار جن دیده بود! مشخصا دفعه اولش بود چنین چیزی میدید. چون اون معدود ایرانیهایی هم که به مکزیک سفر میکنند اصولا از ساکنین آمریکا و کانادا هستند که پاسپورت آمریکایی یا کانادایی رو ارایه میدن و این میشه که احتمالش بسیار زیاده که یک مامور فرودگاه مکزیک تا حالا چشمش به جمال پاسپورت معتبر ایرانی روشن نشده باشه. طی سفرم و برخوردهایی که با مردم مختلف داشتم بارها این تجربه برام تکرار شد. حتی یک نفر از کسانی که من باهاشون صحبت کردم هم نمیدونستند ایران چیه و کجاست! شاید در وهله اول چنین چیزی به نظرتون عجیب یا حتی باورنکردنی بیاد. ولی واقعیت اینه که اکثریت ساکنین آمریکای شمالی همه دنیاشون توی همون قاره آمریکا خلاصه میشه. میدونن که دنیا یک تکه دیگه هم داره. ولی اینکه حالا دقیقا چه کشورهایی اون طرفها هستند و اونجا چه خبره برای اکثریتشون اصلا مهم نیست و اطلاعی ازش ندارند. فکر نکنید وضعیت ما هم خیلی بهتره. مثلا چند نفر از شمایی که دارید این مطلب رو میخونید بدون اینکه گوگل کنید میدونید  Belize چیه و کجاست؟ خودم هم تا چند وقت پیش نمیدونستم. ایشون یکی از سه کشور همسایه مکزیک هستند که قاعدتا همه مکزیکیها کاملا میشناسنش. ولی اکثریت ما حتی اسمش هم به گوشمون نخورده. به همین راحتی!
توی فرودگاه مکزیکو سیتی آمار آب شنگولی رو گرفتم. قیمتها بصورت میانگین نصف کانادا بود. کلا قیمت همه چیز در مکزیک بصورت کلی نصف کاناداست. تنها استثنایی که من دیدم قیمت کرایه ماشین و بنزین بود که هم قیمت با کاناداست.



روز دوم:
پرواز از مکزیکو سیتی به کنکون کمی بیش از دو ساعت طول کشید. هنگام خروج از فرودگاه آدمهای مختلفی بهتون نزدیک میشن که هر کدوم سعی دارند خدماتی مثل تاکسی، تور، هتل و ... رو بهتون بفروشن. کلا توی مکزیک فروش به سبک آدامس فروشهای ایران و به روش "کَنه شدن" خیلی رواج داره. بهتون اطمینان میدم که تمام قیمتهای پیشنهادی این افراد خیلی بیشتر از حالت عادیه. سرتون رو بندازید پایین و باهاشون چشم تو چشم نشید و راهتون رو بگیرید و از بینشون بیاید بیرون. اگر میخواید خیلی مودب باشید چند لحظه یکبار و در حین حرکت بگید نُ گِراسیاس (No Gracias). این به اسپانیولی میشه "نه، ممنونم". اگر فقط همین یک کلمه رو هم از اسپانیولی یاد بگیرید برای کل سفرتون کافیه. هر وقت دیدید یکی بهتون چیزی گفت همینو بگید و رد بشید. چون 99 درصد طرف میخواد یک چیزی بهتون بندازه 😊
برای ترانسفر از فرودگاه به محل اقامتتون چند راه دارید. باز روشها رو به ترتیب هزینه مرتب میکنم:
- ارزونترین روش، استفاده از اتوبوسهای ADO هست. این شرکت بزرگترین شرکت اتوبوسرانی مکزیکه و اتوبوسهای خوب و مدرنی داره که ایرکاندیشن هم دارند. حدود 200 متر بعد از خروج از سالن ایستگاه دارند. اگر موقع رسیدن شما اتوبوسی نبود، توی صف بایستید تا بیاد. بارهاتون هم در پایین اتوبوس و قسمت بار میگذارن و مشکلی نیست. مقصد این اتوبوس ترمینال ADO در مرکز شهره و جای دیگه توقف نمیکنه. هزینه حدود نفری 7 دلاره. همینجا بگم که از این شرکت ادو میتونید بلیط اتوبوس بین  شهرهای مختلف مکزیک و سایتهای توریستی معروف هم بگیرید. آدرس وبسایتشون:
https://www.ado.com.mx/#/



- روش دیگه استفاده از ون بصورت خصوصی یا اشتراکیه. شرکتهای مختلفی این خدمات رو ارایه میدن. یکی از بهترینها شرکت Best Dayهست که در کنار ارائه تورهای مختلف، خدمات ترانسفر فرودگاهی رو هم انجام میده. آدرس وبسایتشون اینه:
https://www.bestday.com/Transfers/Cancun/
باید از قبل ترانسفرتون رو رزرو کنید و رسید رو پرینت شده همراه داشته باشید. برای رزرو اسم هتلتون رو میخواد. اگر مثل ما خونه گرفتید روی گوگل مپ نزدیکترین هتل به خونتون رو پیدا کنید و اسم اونو برای رزرو ترانسفر بدید. وقتی رسیدید همون اول آدرس خونه رو به راننده بدید. در حالت اشتراکی قیمت به ازای هر نفر  بسته به مقصدتون بین 6 تا 10 دلاره. قاعدتا قیمت کرایه کل ون بصورت دربست چندین برابر این مبلغه. ولی در مورد ما چون مسافر دیگه ای به جز ما مقصدش داون تاون نبود عملا با هزینه ون اشتراکی یک ون دربست داشتیم 😊
- روش آخر استفاده از تاکسیه. قیمت بسته به فصل و انصاف راننده بین 40 تا 90 دلار متغیره! اگر میخواید بهترین نسبت قیمت به کیفیت رو بگیرید همیشه از قبل ترانسفرتون رو رزرو کنید. بهترین شرکت برای اینکار American Transfer هست. اینم وبسایتشون:
http://www.americantransferscancun.com/

ما روش دوم یعنی استفاده از ون اشتراکی رو انتخاب کرده بودیم. راننده حتی یک کلمه هم انگلیسی نمیدونست. کلا توی مکزیک کمتر کسی انگلیسی میدونه. ولی مثل اکثریت مکزیکیها خیلی خونگرم و مهربون بود. وقتی رسیدیم ایستاد تا مطمئن بشه خونه درسته و ما میتونیم قفلهای رمزی درها رو باز کنیم و مشکلی نیست. منم در عوضش انعامش رو چرب کردم! توی مکزیک هم مثل کانادا، انعام دادن خیلی مرسومه. پس فراموشش نکنید. به خصوص برای قشرهای کم درآمدی که توی سفرتون حتما باهاشون مواجه میشید، مثل گارسونها و راننده ها. خیلی از این افراد گذران زندگیشون کاملا وابسته به همین انعامهاست. نکته اینکه سکه های خارجی در مکزیک قابل تبدیل به پزو نیست و عملا ارزشی نداره. پس موقع انعام دادن یا از همون پزو استفاده کنید و یا اسکناسهای خرد دلار آمریکا یا کانادا همراهتون باشه. میزان انعام هم مثل کانادا بین ده الی بیست درصد خدماتیه که دریافت کردید.
اولین کار واجب در چنین سفرهایی پر کردن یخچال خونست. پس بعد از رسیدن به خونه به قصد خرید زدیم بیرون. یکسری سوپر زنجیره ای توی مکزیک هست به اسم OXXO که حدود چهارده هزار شعبه داره! یعنی سر هر کوچه ای توی مکزیک میتونید یکیشو پیدا کنید. نسبت به کوچک بودنشون، اجناسشون تنوع خوبی داره. قیمتهاش هم متوسطه.در ضمن دو تا هات داگ با نوشابه هم میده 29 پزو. با توجه به قیمت پایین و در دسترس بودنش در همه جا، برای وقتهایی که دنبال یک خوراک سردستی میگردید بد نیست. یک گشتی توی OXXO سر کوچه زدیم تا فضولی برطرف بشه. ولی چیزی نخریدیم. در عوض رفتیم فروشگاه Chedraui که تا خونه ده دقیقه پیاده فاصله داشت. این نسخه مکزیکی والمارته. یک دپارتمان استور بزرگ که شعبه های مختلفی در شهرهای مکزیک داره. خود مردم مکزیک بیشتر از همین فروشگاه خرید میکنند. چون تنوع و قیمت اجناس بهتر از بقیه گزینه هاست. نون و شیرینی تازه و با کیفیت و قیمت خوب داره. یک قسمت غذافروشی هم توی خود فروشگاه هست که ساندویچهاش پرملات و خوبه.
حالا که بحث فروشگاهها شد بقیه انتخابها رو هم میگم. چون کنکون شهر توریستیه و اکثر توریستها هم از آمریکا میان، فروشگاه والمارت هم یک شعبه توی این شهر داره. ولی برعکس فروشگاه Chedraui، اکثر مشتیریهاش توریست هستند و کمتر بومیها اونجا خرید میکنند. توی خود والمارت، مکدونالد و ک اف سی هم شعبه دارند و چند تا ATM از جمله خودپرداز بانک HSBC کانادا وجود داره. اگر در سفر هم دنبال برندهای آشنا میگردید، میتونید به والمارت برید و انگار توی آمریکا یا کانادا هستید. ولی اگر دنبال تجربه های جدید هستید، همون فروشگاه Chedraui انتخاب بهتریه. ولی اگر توی قسمت هتلها ساکن باشید هیچکدوم از این دو فروشگاه اونجا شعبه ای ندارند و برای دسترسی بهشون مجبورید به داخل شهر بیاید.
انتخاب دیگه فروشگاه Soriana هست. نسبت به دو تای قبلی شیکتر ولی قیمتها هم یکمی بالاتره. مزیتش اینه که یکی از دو شعبه ای که توی کنکون داره، داخل منطقه هتلها واقع شده و برای دوستانی که اونجا ساکن هستند و نمیخوان به شهر بیان انتخاب خوبیه.
خلاصه خریدهامون رو کردیم و برگشتیم خونه. ولی تا به خونه رسیدیم، دیدیم در خونه چهار طاق بازه! گفتم ای دل غافل. دیدی با این همه حواس جمعی، آخرش این مکزیکیها بهت رودست زدند و بهت دستبرد زدند؟ دیگه ترسان و لرزان رفتیم توی خونه. ولی با یک خانم مکزیکی تپل مهربون مواجه شدیم که اومده بود خونه رو برق انداخته بود و ملافه ها رو عوض کرده بود و دیگه داشت میرفت. انتظار نداشتم برای خونه هم مثل هتل چنین کاری بکنند. بعد هم اینا مثل ما ایرانیها، زیاد با "حریم خصوصی" و این سوسول بازیها حال نمیکنند. اینه که کلا راحت و ندار هستند. مشکل از من بود که طی چند سال زندگی در کانادا یکمی بدعادت شدم!
عصر به بازار 28(Mercado 28) رفتیم که تا خونه ده دقیقه پیاده بود. این یک بازار نسبتا بزرگه که در یک کلام "سوغاتی مکزیک" میفروشه.



از انواع مجسمه و کارهای دستی بگیرید تا انواع تکیلا و مِسکال. اینها نوشیدنیهای الکلی مخصوص مکزیک هستند که شهرت جهانی دارند. تکیلا در حقیقت نوع خاصی از مسکاله. هر دو اینها از گیاه آگوا (Agave) بدست میان. ولی تکیلا فقط از آگوا آبی و در مناطق خاصی از مکزیک درست میشه. روش و مراحل تقطیر هم متفاوته. اگر میخواید مسکال یا تکیلا رو از محصولات خونگی و محلی که اکثرا تولید بیزینسهای کوچک خانوادگی هستند بخرید، همین بازار 28 جای مناسبیه. ولی اگر برندهای مشهور رو میخواید بهترین مکان برای خرید همون فروشگاههای Chedraui و والمارت هستند. قیمتها در این فروشگاهها حدود یک سوم کاناداست. توی دیوتی فری هم میتونید خرید کنید ولی قیمتها یکمی از این دو فروشگاه بالاتره و بالاخره بدترین انتخاب برای خرید، فروشگاههای متفرقه توی شهر و به خصوص قسمت هتلهاست که به معنای واقعی کلمه تله توریستی هستند و قیمتها تا چهار برابر جاهائیه که گفتم.
یک بازار مشابه بازار 28، بازار 23 (Mercado 23) هست که کوچکتره ولی داخلش میوه و ادویه جات هم میفروشن.
توی مکزیک به جز جاهایی که قیمت مشخصی وجود داره، بقیه مواقع باید چونه بزنید. بسته به سطح مهارتهای چونه زنی و زبان اسپانیولی، قیمتها تا نصف یا حتی یک چهارم قیمت اعلام شده اولیه توسط فروشنده، پایین میره!
بعد از بازار 28 به والمارت رفتیم که باز ده دقیقه پیاده فاصلست تا خریدها رو کامل کنیم و یک مقدار هم پزو از عابر بانک بگیریم.


 
روز سوم:
بهترین و ارزونترین وسیله حمل و نقل در کنکون، اتوبوسهای شهریه. شبکه گسترده ای دارند و سریع و ارزونند. خطهای R1 و R2 مخصوص منطقه هتلها هستند و بهترین روش برای رفت و برگشت به منطقه هتلها یا جابجایی در همون منطقه هستند. اتوبوسهای این دو خط، همه مسیر یکسانی رو نمیرن و چند مسیر متفاوت دارن که نقاط اصلی روی شیشه جلو اتوبوس نوشته شده و میتونید بر اساس مقصدتون اتوبوس مناسب رو سوار بشید.



تواتر حرکت این دو خط بسیار زیاده. بصورت میانگین هر 30 ثانیه یکدونه از این اتوبوسها میاد و میتونید مطمئن باشید هیچوقت بیشتر از دو دقیقه معطل این دو خط نمیمونید! قیمت بلیط هم ثابت و در زمان نگارش این راهنما 12 پزو (کمتر از یک دلار کانادا) ست. پول رو موقع سوار شدن به راننده میدید و یکدونه بلیط کاغذی بهتون میده. دقت کنید که بقیه پولتون درست باشه. بعضی از راننده ها اگر متوجه بشن توریستید، ممکنه توی دادن بقیه پول نخاله بازی دربیارن.
نکته دیگه اینکه گوگل مپ، مسیر اتوبوسهای شهری در مکزیک رو پوشش نمیده. اولش خیلی تعجب کردم. ولی بعد یادم اومد توی ایران هم همینطور بود و فکر کنم هنوزم باشه. برای فهمیدن مسیرهای اتوبوسها در کنکون میتونید از این وبسایت استفاده کنید:
cancun.rutadirecta.com
البته توی شهر تاکسی و وَن (بهش Colectivo میگن) هم وجود داره. اگر خواستید از تاکسی استفاده کنید فقط از تاکسیهای رسمی که سبز و سفید هستند استفاده کنید. موقع پول دادن هم بر روی مبلغ اسکناسها تاکید کنید. یکی از کلاهبرداریهای رایج اینه که اسکناس رو توی دستشون عوض میکنند و مثلا در حالی که شما اسکناس 500 پزویی دادید ادعا میکننند که 50 پزویی بوده و نشونتون هم میدن. جوری که خودتون هم به شک میفتید که نکنه اشتباه کردید.
ایستگاه اتوبوس R2 تا خونه چند دقیقه بیشتر فاصله نداشت. صبح با اتوبوس به ساحل دلفینها (Playa Delphines) رفتیم. کنکون ساحلهای مختلفی داره. ولی ساحل دلفینها از بقیه بهتره. زیبا، تمیز، دسترسی خوب، همراه با امکاناتی مثل سایه بان، اتاقهای تعویض لباس و دوش که همگی رایگان هستند.









چند تا از ساحلهای خوب دیگه در کنکون که البته هیچکدوم به خوبی این نیستند ایناست:
Playa Langosta, Playa Caracol, Playa Marlin
نکته بسیار مهم: از اونجایی که کنکون شهر پارتیهای شبانست، بیشتر توریستها که از آمریکا هستن تا دم صبح توی بارها و دیسکوها بیدارن و نمیتونن صبح زود بیدار بشن و روزشون عملا از دم ظهر شروع میشه. اگر شما مثل اونها نیستید میتونید از این قضیه استفاده کنید. به این صورت که وقتی میخواید به نقطه توریستی مشهوری برید (مثل ساحلها یا سایتهای باستانی معروف) همیشه صبح زود برید. اینطوری علاوه بر اینکه آفتاب داغ مکزیک کمتر آزارتون میده، عکسهای خیلی بهتری هم میتونید بگیرید و میتونید با خیال آسوده از اون مکان بازدید کنید و لذت ببرید. از ساعت 9 صبح به بعد کم کم سر و کله بقیه توریستها پیدا میشه و بعد از ساعت 10 و 11 اینقدر شلوغ میشه که احتمالا فرار رو بر قرار ترجیح بدید! پس برای برنامه ریزیهاتون این نکته مهم رو همیشه در نظر بگیرید.
 حتما کرم ضد آفتاب به اندازه کافی از کانادا با خودتون ببرید. اونجا کیفیت و قیمت مناسب نیست. بعد از هر بار توی آب رفتن هم تجدید کنید. چون شسته میشه و آفتاب مکزیک هم با کسی شوخی نداره و خیلی سریع و عمیق میسوزید.
چند ساعتی ساحل بودیم و بعد به مرکز خرید La Isla که توی همون منطقه هتلهاست رفتیم. این یک مرکز خرید شیک و مدرن و توریستیه که بسیاری از برندهای مشهور در اون شعبه دارند. معماری این مجموعه هم جالب توجهه و یک دریاچه و کانالهای آب تمام فروشگاهها رو احاطه میکنند. شبیه ونیزه. قیمتها به خاطر توریستی بودنش بالاست ولی برای گشتن جای زیبا و خوبیه. یک آکواریوم هم در مجموعه وجود داره که در اون میتونید به کوسه ها غذا بدید.







چند تا دیگه از مرکز خریدهای کنکون به این شرحه:
Plaza Las Americas, Kulkulan Plaza, Luxury Avenue, Forum by the sea
ولی هیچکدوم زیاد جالب نیستند و همون La Isla از بقیه بهتره. از اونجا پیاده به مرکز خرید Kulkahan که همون نزدیکیه رفتیم. یک شعبه از فروشگاه Soriana که قبلا توضیح دادم توی این مرکز خریده و مثل بقیه فروشگاههای مشابه، بخش فروش غذا هم داره. توی مکزیک مردم وعده ناهار رو بین ساعت 2 تا 4 عصر میخورند و خیلی از رستورانها که در محله های توریستی نیستند  تازه همون ساعات باز میکنند. برای همین توی همون فروشگاه یک ته بندی کردیم. با اتوبوس به داون تاون برگشتیم و به رستوران Gory Taco رفتیم. این یک رستوران کوچیکه. ولی نقطه قوتش علاوه بر قیمتهای خوبش، صاحبشه که از اون آدمهای باحال و خوش مشربه که هر چه در توان داره به کار میگیره تا مشتریش راضی از رستورانش بیرون بره. اگر قصد غذا خوردن هم ندارید، برای کمی استراحت و خوردن آبجو به اینجا برید. با خرید یک آبجو، دومی رو مجانی بهتون میده. کلاه مکزیکی برای گرفتن عکس یادگاری هم داره.



بعد از خوردن غذا به سمت خونه راه افتادیم که حدود ده دقیقه پیاده راه بود. توی راه و در نزدیکی خونه یک پارک بود به نام Palapas Park. اینجا عصرها محل تجمع مردم محلیه. کلی صندلی و چتر داره که دور تا دورش دکه های غذافروشیه.



یک محوطه بزرگ و سِن هم داره که اکثر فستیوالها و جشنهای شهر همونجا برگزار میشه. گاهی هم هنرمندان محلی اونجا معرکه میگیرند. قبل از سفر، تاریخهاتون رو چک کنید که اگر در اون زمان فستیوال یا جشن خاصی برگزار میشه از دستش ندید. مثلا وقتی ما رفتیم جشنهای سالگرد تاسیس شهر کنکون یود. یکمی هم اونجا نشستیم و بعد به خونه برگشتیم.