فردایی بهتر

 

مقدمه:
اکثر دوستانی که در زمینه سفر مینویسند، نوشته هاشون رو در قالب "سفرنامه" منتشر میکنند. خوبی این روش اینه که نوشته ها برای خودشون نقش دفتر خاطرات داره و همین یکی از انگیزه های اصلی نوشتن میشه. ولی بدیش اینه که خواننده باید به بدبختی و مثل پازل، قطره های اطلاعات مفید رو از بین نوشته ها بیرون بکشه تا بتونه خودش هم برای سفرش به اون مقصد، در کنار منابع دیگه اطلاعاتی ازشون استفاده کنه. سبک دیگه که من خیلی کمتر دیدم، نوشتن در قالب "راهنمای سفر" هست. در این سبک نویسنده هدف اصلیش دادن اطلاعات مفید بصورت طبقه بندی شده و منظم به مخاطبه. مسلما این سبک، برای خواننده بسیار مفیدتره ولی نکته منفیش اینه که نوشته دیگه حالت دفتر خاطرات رو نداره و از اون گذشته شاید خیلی از افراد دنبال یک "برنامه سفر" هم باشند که در این قالب اون رو دریافت نمیکنند و تمام برنامه ریزیها برای سفر، انتخاب مکانهای دیدنی و مسیرها رو خودشون باید انجام بدن. من قبلا در هر دو سبک به فراخور مقصد و اطلاعاتی که میخواستم بدم مطلب نوشتم. مثلا ترکیه رو بصورت راهنمای سفر و شرق کانادا رو بصورت سفرنامه تنظیم کردم. اینبار میخوام برای اولین بار سعی کنم هر دو این سبکها رو ترکیب کنم تا نوشته مزایای هر دو سبک رو داشته باشه. اینطوری خواننده در عین حال که یک برنامه سفر رو دریافت میکنه، در هر زمینه اطلاعات مفید دیگه هم میگیره و انتخابهای دیگه  بهش معرفی میشه تا در صورت صلاحدید و شرایط خودش بتونه بهترین انتخاب رو بکنه و خلاصه دستش برای تغییر و شخصی سازی برنامه سفر خیلی بازتره. لطفا بعد از خوندن مطلب برام بنویسید که آیا این سبک ترکیبی رو میپسندید یا به نظرتون خیلی آشفته میرسه و دیگه اینطوری ننویسم.

مقدمات سفر:
مکزیک با مساحت حدود دو میلیون کیلومتر مربع و جمعیت 120 میلیونی خودش، پرجمعیت ترین کشور اسپانیولی زبان دنیاست. به لطف مجاورت با آمریکا، پانزدهمین اقتصاد دنیا رو داره و یکی از هفت کشوریه که از اونها به نام "گهواره تمدن بشر" یاد میشه. از نظر تعداد سالیانه توریست، مکزیک مقام هفتم رو در بین تمام کشورهای جهان داره. طبیعت بسیار متنوع، شامل کوههای پوشیده از برف، جنگلهای بارانی، بیابونهای وسیع و ساحلهای بسیار زیبا، تاریخ غنی، سایتهای باستانی مختلف و غذاهای مشهورش، همه و همه دست به دست هم میدن تا هر توریستی، با هر سلیقه، راضی به خونش برگرده. ولی متاسفانه ایرانیها به نسبت بسیار کم به این کشور سفر میکنند. این امر دو دلیل داره. دلیل اول اینکه سفارت مکزیک بسیار سخت به ایرانیها ویزا میده و حتی اون تعدادی هم که موفق به گرفتن ویزا میشن رو باز در فرودگاه و موقع ورود سین جیم میکنند و موارد زیادی پیش اومده که حتی با داشتن ویزا هم در همون فرودگاه از ورودشون به مکزیک جلوگیری شده و دیپورت شدند! چرا؟ چون دولتمون با همه کشورهای دنیا روابط نزدیک و خوبی داره و خودمون هم ثابت کردیم موقع ورود به یک کشور ثالث، به هیچ وجه از اون به عنوان پلی برای ورود به کشور هدف (در این مورد آمریکا) و تقاضای پناهندگی استفاده نمیکنیم. بگذریم. خبر خوب  اینکه اگر پاسپورت کانادایی دارید برای ورود به مکزیک نیاز به ویزا ندارید. نکته ای که شاید خیلی از ایرانیها ندونن اینکه حتی اگر هنوز پاسپورت کانادایی رونگرفته باشید، صرفا با داشتن کارت اقامت دایم (PR) یا حتی ویزای معتبر کانادا، آمریکا، ژاپن، انگلستان و یا یکی از کشورهای حوزه شنگن و پاسپورت معتبر ایران هم میتونید بدون نیاز به ویزا به این کشور سفر کنید. دلیل دوم محدود بودن سفر هموطنانمون به این کشور، نداشتن شناخت کافی از اونه. اطلاعات توریستی راجع به مکزیک در فضای وب فارسی بسیار ناچیز و محدوده و همین امر انگیزه اصلی من برای نوشتن این مطلب شد.

به کدوم شهر سفر کنیم؟
اگر میخواید در سفرتون از ساحلهای زیبای مکزیک هم بهره مند بشید، قاعدتا باید به سواحل شرقی یا غربی کشور سفر کنید. در غرب Puerto Vallarta رو داریم که ساحل گرمسیریه. ولی در شرق چندین مقصد توریستی هستند که به دلیل واقع شدن در حاشیه دریای کاراییب، ساحلهای بسیار زیبایی با رنگ لاجوردی دارند. بعلاوه اکثر سایتهای باستانی مهم در شرق مکزیک واقع شدند و شما با انتخاب یکی از مقاصد شرقی، با چند ساعت رانندگی میتونید به این سایتها هم دسترسی پیدا کنید. پس به نظرم بهترین انتخاب یکی از شهرهای توریستی شرقه. توریستی ترین و مشهورترین شهر توریستی مکزیک کَنکون (Cancun) هست. این شهر به داشتن ساحلهای بسیار زیبا، کلاب و دیسکوهای عالی و هتلها و امکانات توریستی سطح بالا مشهوره و یکی از محبوبترین مقاصد توریستهای آمریکایی به حساب میاد. این شهر از هر نظر بهترین انتخابه و تنها مشکلش قیمتهای بالا در مقایسه با بقیه شهرهاست. شهر از دو قسمت تشکیل شده. ناحیه هتلها (Hotel Zone) و داون تاون. ناحیه هتلها در حقیقت یک ساحل شن سفید باریک به شکل عدد 7 و به طول 21 کیلومتره که مملو از هتل، رستوران، کلاب و اماکن توریستیه. این قسمت از شهر که مخصوص توریستها طراحی و ساخته شده بسیار شیک و زیباست. با ورود به این قسمت حس میکنید از مکزیک خارج و مثلا وارد لاس وگاس شدید! قسمت داون تاون ولی تفاوت چندانی با بقیه شهرهای مکزیک نداره. اگر شما هم مثل من دوست دارید وقتی به کشوری سفر میکنید، مردم عادی و سبک زندگیشون رو از نزدیک ببینید و تجربه کنید، بهتون توصیه میکنم توی همین قسمت داون تاون یک خونه رو از سایت ایر بی اند بی اجاره کنید. بعلاوه با اینکار هزینه اسکانتون هم به طرز چشمگیری کاهش پیدا میکنه.
شهرهای محبوب دیگه شامل Playa Del Carmen، Cozumel و Tulum هستند که همگی به فاصله کمی از کنکون واقع شدند و بیشتر توریستهای اروپایی به این مقاصد میرن.

پرواز:
برای سفر از کانادا به مکزیک سه راه دارید. اگر پاسپورت کانادایی دارید، میتونید از پروازهای شرکتهای آمریکایی استفاده کنید. اینها حداقل یک توقف در یکی از شهرهای آمریکا دارند. ولی در عوض عموما ارزونترین گزینه هستند. ولی اگر پاسپورت کانادا رو ندارید، چون برای اون توقف نیاز به ویزا دارید، استفاده از این روش عاقلانه نیست.
روش دوم که ما ازش استفاده کردیم، هواپیمایی ملی مکزیک (Aeromexico) هست. با این روش یک توقف در مکزیکو سیتی دارید ولی در عوض حداقل این شهر که یکی از سه شهر بزرگ دنیاست رو از بالا میبینید یا حتی میتونید فاصله دو پرواز رو طوری تنظیم کنید که گشتی هم در پایتخت بزنید. از اونجایی که تقریبا تمام خدمه و مسافرین این پروازها هم مکزیکی هستند میتونید بیشتر با مردم مکزیک و حال و هواشون آشنا بشید. قیمت این روش هم در میانه این سه روش قرار میگیره. دقت کنید که قیمت بلیط در این ایرلاین برای پروازهایی که از مبدا یا به مقصد کانادا و آمریکا انجام میشه شامل چمدونهایی که به قسمت بار تحویل بدید نمیشه و بسته به نیازتون میتونید اون رو جدا و به تعداد دلخواه بصورت آنلاین یا موقع چک این بخرید.
روش آخر هم اینه که از پروازهای عمدتا مستقیمی که از اکثر شهرهای اصلی کانادا توسط شرکتهای Air Canada، West Jet و Air Transat انجام میشه استفاده کنید. این روش آخر، از همه سریعتر و گرونتره.
تقریبا تمام پروازها به اون منطقه از مکزیک در کنکون فرود میان. چون اغلب شهرهای دیگه فرودگاه ندارند. اگر مقصدتون شهری به جز کنکونه، بقیه مسیر رو باید بصورت زمینی طی کنید.

سیمکارت:
در دنیای امروز زندگی بدون گوشیهای هوشمند و اینترنت اگر نگیم غیر ممکنه، لااقل بسیار مشکله. برای همراه داشتن اینترنت روی گوشیتون دو راه دارید:
- اکثر شرکتهای تلفنی در آمریکای شمالی، خدماتی رو برای مشتریان خودشون هنگام سفر به کشورهای دیگه دارند. برای اطلاع از این خدمات و نرخشون باید به وبسایت شرکت موبالتون رجوع کنید. مثلا اگر مشتری Koodo هستید هنگام سفر به مکزیک میتونید با فعال کردن افزونه ای خاص در اکانتتون و در ازای پرداخت روزانه ده دلار اضافه، از همون پلن جاریتون در اونجا هم استفاده کنید.
- روش دوم اینه که بی خیال سیمکارت و شماره خودتون برای مدت سفر بشید و یک سیمکارت مکزیکی بخرید. دو اپراتور اصلی در مکزیک وجود داره. Telcel و Movistar. تلسل گرونتره ولی کیفیت و مناطق آنتن دهیش بسیار بهتره. میتونید هر کدوم از اینها رو از فروشگاههای مرتبط در شهر بخرید. ولی اگر میخواید وقت باارزشتون بعد از رسیدن تلف نشه و از همون لحظه ورود به مکزیک هم اینترنت داشته باشید میونید از همین کانادا با پرداخت چند دلار اضافه سیمکارت مکزیک رو از این وبسایت با میزان دیتای مورد نیازتون بخرید و درب منزلتون تحویل بگیرید:
https://www.mexicosimcard.com/
صاحب وبسایت هم یک جوون کاناداییه. پس برای دادن شماره کردیت کارتتون مشکلی نیست و امنه. من خودم از همین وبسایت شماره مکزیک با 4 گیگ دیتا برای یک ماه رو خریدم حدود 50 دلار.

ارز:
واحد پول مکزیک "پزو" هست. ولی سمبلش مثل همون دلار آمریکاست. پس با دیدن عدد قیمت احناس توی مکزیک که کنارش یک علامت دلاره فکر نکنید قیمت به دلار آمریکاست و چقدر گرونه!
قیمتها به پزوئه. هر دلار آمریکا در زمان نوشتن این مطلب برابر 20 پزو و هر دلار کانادا برابر 15 پزوئه. بیشتر مواقع برای سفر به هر کشور مقرون به صرفه ترین روش، خرید دلار آمریکا در مبدا و تبدیلش به واحد پول کشور مورد نظر در مقصده. ولی در مورد مکزیک، حداقل در بازه ای که ما قصد سفر داشتیم، بهترین و راحتترین راه استفاده از کارت بانکی کانادایی یا آمریکاییتون در دستگاهای خودپرداز و گرفتن پزو از این دستگاهها بود. HSBC کانادا در جاهای مختلف مکزیک خودپرداز داره. دلار رو با نرخ خوبی تبدیل میکنه و بهتون اسکناس پزو میده. من چون کارتم مال بانک دیگه ای بود 5 دلار هم خود اون بانک به ازای هر تراکنش کارمزد کم میکرد ولی باز هم در کل به صرفه ترین روشه. فکر میکنم اگر کارتتون از خود این بانک، یا تنجرین که زیرمجموعشه باشه، همون 5 دلار کارمزد هم نداشته باشه. فقط به این نکته توجه کنید که در زمینه ماشینهای خودپرداز هم مثل بقیه چیزها در مکزیک انواع و اقسام تقلبها و کلاهبرداریها صورت میگیره. بسیاری از این ماشینها که قدم به قدم هر جایی میبینید کلا تقلبی هستند و صرفا اطلاعات حساب و رمزتون رو میدزدند. خیلی از دستگاههای واقعی هم با روشهایی که اخیرا در ایران هم رواج پیدا کرده، اطلاعاتتون رو میدزدند. مثلا گذاشتن دوربین یا تجهیزات کپی اطلاعات کارت در خودپرداز. مورد سرقت و زورگیری واقع شدن بعد از برداشت پول هم که همه جای دنیا جزو خطراته. پس همیشه طی روز و با حواس جمع از این دستگاهها استفاده کنید و فقط از اونهایی استفاده کنید که داخل ساختمان خود بانک یا یک مرکز معتبر (مثلا والمارت) هستند.

توصیه های ایمنی:
مرتب هشدار داده میشه که کشور مکزیک برای سفر امن نیست. خلاصه بگم که برای توریستهای اروپایی و آمریکایی این حرف کاملا درسته و برای اونها این کشور واقعا مقصد ناامنیه. فرض کنید یک کانادایی توی خیابونهای ایران بخواد رانندگی کنه . حتی تصور  حال اون توریست و قیافش بعد از دیدن طرز رانندگی ما ایرانیها هم خنده داره. این درست همون چیزیه که در مکزیک برای توریست اروپایی یا آمریکایی اتفاق میفته. جالبه بدونید بیشترین تلفات توریستها در مکزیک به دلیل کشته شدن در تصادفات رانندگیه! 
ولی برای یک ایرانی که در شرایط بسیار مشابهی رشد و نمو کرده و کاملا با این شرایط رانندگی، انواع کلاهبرداریهای ریز و درشت، پلیسهای فاسد و رشوه گیر و بقیه مسایل آشناست واقعا جای نگرانی نیست. یک ایرانی یاد گرفته فرض رو بر کلاهبردار بودن طرف و دروغگوییش بذاره مگر اینکه خلافش ثابت بشه! همین قضیه اونو از بسیاری از خطرها در چنین کشوری حفظ میکنه. ولی حساب یک توریست مثلا کانادایی در چنین کشوری با کرام الکاتبینه! اینه که اگر به فروم مکزیک توی تریپ ادوایزر برید و تجربیات توریستهای آمریکایی و اروپایی رو بخونید ممکنه کلا قید مکزیک رفتن رو بزنید. ولی مطمئن باشید برای ما مشکلی نیست. فقط کافیه فکر کنید "خارج" نیستید و همون ایرانه. بقیش حله. این چند نکته رو هم رعایت کنید:
- سعی کنید مثل مردم عادی لباس بپوشید و به نظر برسید نه مثل یک توریست بچه پولدار!
- دوربین یا وسایل گرون قیمت مشابه رو در معرض دید قرار ندید.
- با اعتماد به نفس و عادی در خیابونها حرکت کنید نه مثل کسایی که غریبه هستند یا گم شدند، حتی اگر واقعا گم شده باشید!
- اگر کسی به هر دلیلی ازتون خواست که دنبالش برید، به هیچ وجه این کار رو نکنید.
- اصل پاسپورت و بقیه مدارک مهم رو همراه خودتون بیرون نبرید. اگر پلیس ازتون پاسپورت یا گواهینامه خواست، فقط کپی رو بهش نشون بدید و بگید اصلش توی هتله. چون خیلی از پلیسها به بهونه های واهی اصل مدرکتون، به خصوص پاسپورتتون رو میگیرن و توی بازار سیاه میفروشند.
- سعی کنید قبل از تاریک شدن هوا به محل اسکانتون برگردید. قسمتهایی که کلابها و دیسکوها در اون واقع شدند و تا صبح پر از توریست و پلیسه از این قانون مستثناست.
- هیچوقت مقدار زیادی پول نقد دنبالتون نباشه. داشتن یک جیب مخفی به سبک مادربزرگها خیلی مفیده.
- اگر خفتتون کردند مقاومت نکنید و همون پول ناچیز همراهتون رو بدید بره. حتما هم یک مقدار همراهتون باشه چون اگر هیچی هیچی هم نداشته باشید ممکنه آقا دزده که تیرش به سنگ خورده و زحماتش به باد رفته یهو از کوره در بره و توی عصبانیت بهتون آسیب بزنه.  
- آب شهری در مکزیک نوشیدنی نیست و نوشیدنش خطرناکه. حتما و همیشه از آب معدنی استفاده کنید. اگر میخواید در هزینه هاتون صرفه جویی کنید میتونید آب رو در بسته بندیهای بزرگتر از فروشگاهها بخرید و هر بار برای استفاده توی ظرف یا بطریتون بریزید.
- بستنی نخورید. چه بسته بندی و کارخونه ای باشه چه دست ساز. گزارشهای زیادی از مسمومیت توریستها با بستنی وجود داره.
- حتی الامکان اطلاعات کردیت کارتتون رو به هیچ سایت مکزیکی ندید. مگر اینکه شرکت بسیار معتبری باشه. در رستوران یا مواقع دیگه هم از کردیت کارتتون استفاده نکنید. احتمال سوء استفاده از کارتتون بالاست. به هیچ وجه کارتتون رو به گارسون یا فروشنده ندید تا با خودش به بهانه پرداخت ببره. چند ثانیه زمان براش کافیه تا کارت رو کپی کنه. این روشها در مکزیک خیلی شایعه.
- طی سفرتون ممکنه بارها بهتون پیشنهاد بدن که در جلسات تبلیغاتی شرکت کنید و در ازای وقتی که میگذارید فلان بلیط رو مجانی یا نصف قیمت دریافت کنید. هیچوقت این پیشنهادات رو قبول نکنید. اول اینکه در این جلسات فشار بسیار زیادی برای خرید کالا یا خدمات مورد نظر روتون میارن که یا به کل کلاهبرداریه و یا حداقل قیمتش دهها برابر ارزششه. ثانیا اگر هم بتونید از زیر اون فشار جون سالم به در ببرید و خریدی نکنید زمانی که این جلسات ازتون میگیره خیلی بیشتر از اون چیزیه که بهتون از قبلش میگن و یک روز یا حداقل نصف روز از سفرتون رو حروم میکنه. در صورتی که اگر هزینه کل سفرتون رو به تعداد روزها تقسیم کنید میبینید هر روزی چقدر ارزش داره و زمانی که اینطوری حروم کنید حتی اگر در پایان موفق بشید اون بلیط مجانی یا تحفیف رو بگیرید اصلا ارزشش رو نداره و در کل ضرر کردید. استهلاک اعصابتون در این جلسات به کنار!
- ما ایرانیها اکثرمون واکسن هپاتیت بی رو دریافت کردیم و نسبت بهش ایمنیم. اگر میخواید نسبت به کلی از مسمومیتهای غذایی هم مصونیت پیدا کنید حداقل دو هفته قبل از سفر واکسن هپاتیت آ رو هم بزنید. قیمتش بدون بیمه یکمی بالاست (حدود 70 دلار) ولی با بیمه حدود 8 دلار میشه. اسم تجاریش توی کانادا هست Havrix 14.